صدرا چه باشد ار ز شمول عنایت تو

خصم جهل نهاد به نفرت مشام گیرد

مانی به آفتاب که از مه کسوف یابد

یا آنکه مه به هر مه از او نور وام گیرد

ناقابلی چو من سمت احتشام گیرد

ناکامی از عطای تو یک چند کام جوید

بی نامی از سخای تو یک عمر نام گیرد