«هزار بیشه هژبرم چنان نترساند

قسم به جان تو یک عمر یاسمین خیزد

همه خدای پرستان سفر کنند به چین

چو ترک کافر من گر بتی ز چین خیزد

که آن غزال غزلخوانم از کمین خیزد

و لی به آهوی چشمت قسم که نگریزم

هزار لجه نهنگم گر ازکمین خیزد