که از سر دو جهان از سر یقین خیزد

شها ثناگر خود را ممان به درگه خلق

که شرمسار کند جان و شرمگین خیزد

چنان به یک نظر لطف بی نیازش کن

هزار سال بقا باد دوستان ترا

به شرط آنکه ز هر آنش صد سنین خیزد