که بوی مشکم در مغز جای گیر آمد

مرا ز سلسله رنج و درد کرد خلاص

گمان بری که بر روی تن زریر آمد

سپرد نامه و بگشود نامه را دیدم

نه نامه بود یکی درج بود پر ز گهر

به چشم ارچه گهرها به رنگ قیر آمد

مگر ز مردمک چشم بود دوده او