به چشم ارچه گهرها به رنگ قیر آمد

سپرد نامه و بگشود نامه را دیدم

که بوی مشکم در مغز جای گیر آمد

نه نامه بود یکی درج بود پر ز گهر

مگر ز مردمک چشم بود دوده او

که چشم تار من از دیدنش بصیر آمد

به گاه خواندنش از فرط وجد درگوشم