رست نیشکرم از دوگوش بسکه درو

که چشم تار من از دیدنش بصیر آمد

به گاه خواندنش از فرط وجد درگوشم

چو چنگ باربد آواز بم و زیر آمد

همی عبارت شیرین و دلپذیر آمد

ف کنده بود تب از پا مرا هزاران شکر

که حرز مهر ویم باز دستگیر آمد