هوای معرکه سوزان تر از اثیر آمد

قلیل جود تو دنیاست وانچه هست درو

زهی قلیل که دارای صدکثیر آمد

چه رزمگاهان زین پیش کز سموم اجل

به گوش گردون گفتی که زیبق افکندند

ز بسکه نعره رویین خم و نفیر آمد

گمان نمود مخالف چو تف تیغ تو دید