گمان نمود مخالف چو تف تیغ تو دید

هوای معرکه سوزان تر از اثیر آمد

به گوش گردون گفتی که زیبق افکندند

ز بسکه نعره رویین خم و نفیر آمد

که از گلوی جهنم بر ون زفیر آمد

چو دید رمح تورا بدسگال با خود گفت

اجل کشیده سنان باز خیرخیر آمد