اگر ترک ادب نبود به دست خواجه می ماند

ازین سان کابر نیسانی دمادم گوهر افشاند

درختان را چه شد کامروز می رقصند از شادی

مگر بر شاخ گل بلبل مدیح خواجه می خواند

جناب حاجی آقاسی که ریزد طرح صد گردون