مگر بر شاخ گل بلبل مدیح خواجه می خواند

ازین سان کابر نیسانی دمادم گوهر افشاند

اگر ترک ادب نبود به دست خواجه می ماند

درختان را چه شد کامروز می رقصند از شادی

جناب حاجی آقاسی که ریزد طرح صد گردون

اگر شخص جلالش گردی از دامن برافشاند

اگر باد عتاب او زند یک لطمه بر هستی