درختان را چه شد کامروز می رقصند از شادی

ازین سان کابر نیسانی دمادم گوهر افشاند

اگر ترک ادب نبود به دست خواجه می ماند

مگر بر شاخ گل بلبل مدیح خواجه می خواند

جناب حاجی آقاسی که ریزد طرح صد گردون

اگر شخص جلالش گردی از دامن برافشاند