برین دعوی دلیلی گویمت از روز روشنتر

وگر چون گل دورویم باد غم برگم بریزاند

کسان گویند ببریدست مرسوم مرا خواجه

بهزدان کاین سخن راگوش من افسانه می داند

تو خورشیدی و قطع فیض خود خورشید نتواند

چو مرسم مرا ز اول تو خود دادی یقین دارم

که شخصیت با همه حکمت چنین حکمی نمی راند