چو مرسم مرا ز اول تو خود دادی یقین دارم

بهزدان کاین سخن راگوش من افسانه می داند

برین دعوی دلیلی گویمت از روز روشنتر

تو خورشیدی و قطع فیض خود خورشید نتواند

که شخصیت با همه حکمت چنین حکمی نمی راند

خدا تاندگرفتن آنچه بخشد از ازل لیکن

نگیرد آنچه داد اول نمی گویم نمی تاند