تو خورشیدی و قطع فیض خود خورشید نتواند

کسان گویند ببریدست مرسوم مرا خواجه

بهزدان کاین سخن راگوش من افسانه می داند

برین دعوی دلیلی گویمت از روز روشنتر

چو مرسم مرا ز اول تو خود دادی یقین دارم

که شخصیت با همه حکمت چنین حکمی نمی راند

خدا تاندگرفتن آنچه بخشد از ازل لیکن