که او به چهره خزان مرا بهارکند

به حیله کس نتواند برو چشاند زهر

که زهر را لب او شه خوشگوار کند

مرا بهار و خزان هر دو پیش یکسان است

وگر بهشت دهندم کناره می گیرم

در آن زمان که مرا -ای درکنار ند

هرآنکه هست خریدار ماه صورت او