سنان نیزه او را زمانه از سر خصم

که در میانه اگر گم شود چه کار کند

سپهر پشت نماید زمین شکم دزدد

دمی که دست بر آن گرز گاوسار کند

گمان شاخ درختان میوه دار کند

زهی سخای تو چندان که حرص همت تو

گهر ز سنگ و زر از خاک شوره زار کند