فتد زکاخ وی ار سنگ ریزه یی به زمین

هزار رخنه در ابداع کن فکان افکند

ز قطره ای که چکد ز ابر دست او بر خاک

توان بنای دوصد بحر بیکران افکند

ازو اساس جهان دگر توان افکند

تنی که کرد خیال خلاف او به ضمیر

اجل به دوده او مرگ ناگهان افکند