پیمای نیست کوه سرین تو در خرم

کوهیش بر به زیر و مهی بر زبر بود

باشد به حکم عادت سیم و کمر به کوه

چونست کوه سیم ترا درکمر بود

لرزان مدام از چه سبب اینقدر بود

بلور ساده است که چونین ز عکس او

روشن سر او بام و در و بوم و بر بود