بلور ساده است که چونین ز عکس او

چونست کوه سیم ترا درکمر بود

پیمای نیست کوه سرین تو در خرم

لرزان مدام از چه سبب اینقدر بود

روشن سر او بام و در و بوم و بر بود

اندر ازار سرخ بجای سرین تو

نسرین به بار و سیم به خروار در بود