یک ره در آ به کلبه مسکین اگرچه تو

گر بی تو از سرشک کنارم شمر بود

ای غیرت ستاره ز هجر تو تا به کی

شب تا به صبح چشمم اختر شمر بود

قدت بزرگ وکلبه ما مختصر بود

چندین متاز توسن و دل را مکن خراب

زین فتنه ترسمت که در آخر ضرر بود