با کف درفشان بود چو سحاب

درکفش گرزگاوسار بود

آفتابیست بر سپهر برین

چون به خنگ فلک سوار بود

چون که بر تخت روزبار بود

عالمی را یسار داده یمینش

که یمینش جهان یسار بود