که یمینش جهان یسار بود

با کف درفشان بود چو سحاب

چون که بر تخت روزبار بود

عالمی را یسار داده یمینش

جام بلور در کفش گویی

آفتابی ستاره بار بود

ابر جوشنده ایست ناشرگنج