جام بلور در کفش گویی

چون که بر تخت روزبار بود

عالمی را یسار داده یمینش

که یمینش جهان یسار بود

آفتابی ستاره بار بود

ابر جوشنده ایست ناشرگنج

گر به رامش درونش یار بود