تو می خوری و قسمت ما دردسر شود

د ل رند و لاابالی و شیدا شد از غمت

خرم غمی که مایه چندین هنر شود

تو دل بری و رو زی ما خون دل بود

گویی دو چشم من شمری پر کواکبست

هر شب که بی رخ توکواکب شمر شود

آیی شبی به دامنم ای کاش مر مرا