چندان بخوان مدیح ملک کت ز بر شود

برجه بیا بگو بشنو می بده بنوش

مگذار عمر بر سر بوک و مگر شود

وز بهر آنکه رنج جهانت رود ز یاد

تا تنگ شکرت که در آن جای بوسه نیست

باشد که بوسه جای شه نامور شود

شاه جهان فریدون کاندر صف نبرد