گه ماه تیغ گردد و گاهی سپر شود

جایی نبیند از جهت جاه او برون

تا هر کجا که پیک نظر پی سپر شود

تا گه بود بر ایمن و گاهی بر ایسرش

ماند همی به گرز تو در دست راد تو

گرکوه بوقبیس به بحر خزر شود

صیت عطای تست که چون نور آفتاب