چو مست گشت ولیعهد را ثنایی گفت

چو در حدیقه بیجاده شاخ مروارید

و یا تو گفتی در بوستان به قوت طبع

همی شکوفه بر اطراف سندروس دمید

که چرخ در عوض کام گام او بوسید

روان نصرت و بازوی فتح ناصر دین

که هرچه تیغش بگرفت خامه اش بخشید