که چرخ در عوض کام گام او بوسید

و یا تو گفتی در بوستان به قوت طبع

همی شکوفه بر اطراف سندروس دمید

چو مست گشت ولیعهد را ثنایی گفت

روان نصرت و بازوی فتح ناصر دین

که هرچه تیغش بگرفت خامه اش بخشید

هنوز مهر رخش بود در حجاب عدم