روان نصرت و بازوی فتح ناصر دین

همی شکوفه بر اطراف سندروس دمید

چو مست گشت ولیعهد را ثنایی گفت

که چرخ در عوض کام گام او بوسید

که هرچه تیغش بگرفت خامه اش بخشید

هنوز مهر رخش بود در حجاب عدم

که همچو صبح ز شوقش وجود جامه درید