کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 57

چه رمزست این نمید انم که چون زلف و رخش بینم

چهرهٔ قاآنیشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 54

    به چشمم عالم هستی پر از دود و شرار آید

    #
  2. 55

    و خط و زلف و مژه و ابرو وگیسویش

    #
  3. 56

    جهان تاریک در چشمم چو یک مشت غبار آید

    #
  4. 57

    چه رمزست این نمید انم که چون زلف و رخش بینم

    انتخاب‌شده
  5. 58

    به چشمم هر دوگیتی گاه روشن گاه تار آید

    #
  6. 59

    رخش اهواز را ماند کزو کژدم همی خیزد

    #
  7. 60

    دمی کان زلف پر چینش به روی آبدار آید

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «قصیده شماره ۸۶ - د ر مدح حسین خان صاحب اختیار فرماید» است.