کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 60

دمی کان زلف پر چینش به روی آبدار آید

چهرهٔ قاآنیشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 57

    چه رمزست این نمید انم که چون زلف و رخش بینم

    #
  2. 58

    به چشمم هر دوگیتی گاه روشن گاه تار آید

    #
  3. 59

    رخش اهواز را ماند کزو کژدم همی خیزد

    #
  4. 60

    دمی کان زلف پر چینش به روی آبدار آید

    انتخاب‌شده
  5. 61

    کشد موی میانش روز و شب کوه گران گویی

    #
  6. 62

    مرا ماند که با این لاغری بس بردبار آید

    #
  7. 63

    لب قاآنی از وصف لبش بنگاله را ماند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 60 از «قصیده شماره ۸۶ - د ر مدح حسین خان صاحب اختیار فرماید» است.