تو سر تا پای تحسینی تو را تحسین چه کار آید

الا یا سرو سیمینا ببین آن باده و مینا

که گویی از که سینا تجلی آشکار آید

مرا گویی که تحسین کن چو سرتاپای من بینی

بجو شد مغز من هرگه که گویی فخر خوبانم

تو خلاق نکویانی ترا زین فخر عار آید

گلت خوانم مهت دانم نه هیچت وصف نتوانم