بود نوروز من روزی که صاحب اختیار آید

به یادت هست در مستی دو مه زین پیش می گفتم

که چون نوروز آید نوبت بوس وکنار آید

تو شکر خنده می کردی و نیک آهسته می گفتی

حسین خان میر ملک جم که چون در بزم بنشیند

نصیب اهل گیتی از یمین او یسار آید

به گاه کینه گر تنها نشیند از بر توسن