چو تیر تهمتن در دیده اسفندیار آید

به گاه کینه گر تنها نشیند از بر توسن

بد اندیشش چنان داند که یک دنیا سوار آید

به گاه خشم مژگانهای او در چشم بدخواهان

چو از دست زرافشانش نگارد خامه ام وصفی

ورق اندر در و دیوان شعرم زرنگار آید

حکیمی گفته هر کس خون خورد لاغر شود اکنون