ورق اندر در و دیوان شعرم زرنگار آید

به گاه خشم مژگانهای او در چشم بدخواهان

چو تیر تهمتن در دیده اسفندیار آید

چو از دست زرافشانش نگارد خامه ام وصفی

حکیمی گفته هر کس خون خورد لاغر شود اکنون

یقینم شد که شمشیرش ز خون خو ردن نزار آید

به روز رزم او در گوش اهل مشرق و مغرب