محاسب گفت روزی بشمرم جودش ولی ترسم

زر از کان سیم از معدن در از قعر بحار آید

به روز واقعه زالماس تیغش بسکه خون جوشد

توگویی پهنه گیتی همه یاقوت زار آید

ز خجلت برنیارد سر اگر روز شمار آید

گه کین با کف زربخش چون بر رخش بنشیند

بدان ماند که ابری بر فراز کوهسار آید