کی می شدی شفیع همه خلق سر به سر

تا مرتضی به عجز در نیستی نزد

هستی ز نام وی نشد اینگونه مفتخر

درکربلا حسین علی تا نشد شهید

ای خواجه یی که حزم تو نارسته از زمین

یاردکه برگ و بار درختان کند ثمر

ای مهری که نطفه اطفال در رحم