گر از ظق او خلق می گشت شکر

مقدم به هفت آسمان چار طبعش

بر آنسان که بر نه عرض پنج جوهر

شکر را شرف بود بر جان شیرین

گهر را صدف بود چشم ملایک

گر از رای او تاب می جست گوهر

تعالی الله از توسن برق سیرش