گر از رای او تاب می جست گوهر

شکر را شرف بود بر جان شیرین

گر از ظق او خلق می گشت شکر

گهر را صدف بود چشم ملایک

تعالی الله از توسن برق سیرش

که از نسل بادست و از صلب صرصر

دم افشاند و روبد اجرام انجم