که از نسل بادست و از صلب صرصر

گهر را صدف بود چشم ملایک

گر از رای او تاب می جست گوهر

تعالی الله از توسن برق سیرش

دم افشاند و روبد اجرام انجم

سم افشارد وکوبد اندام اغبر

عرق ریزد از پیکرش گاه پویه