بستی و شکستی سپه خصم تناتن

ای تیغ تو چون جسم بداندیش تو لاغر

در فصل زمستان که کس ازکنج شبستان

گر مرغ شود سوی گلستان نزند پر

رفتی و گرفتی کره خاک سراسر

صدباره به یکباره ترا گشت مسلم

صد بقعه به یک وقعه تراگشت مقرر