رفتی و گرفتی کره خاک سراسر

در فصل زمستان که کس ازکنج شبستان

گر مرغ شود سوی گلستان نزند پر

بستی و شکستی سپه خصم تناتن

صدباره به یکباره ترا گشت مسلم

صد بقعه به یک وقعه تراگشت مقرر

تو بحر خروشانی و شاهان همه قطره