روز تو شد تیره تر ز شام مکدر

پیر خرد بد طفیل ذات تو گرچه

کشت به طفلی ترا سپهر معمر

صبح صفت ناکشیده یک نفس از دل

چشم و دل عالم و زمانه تو بودی

شخص تو زان خرد بود و شکل تو لاغر

لیکن چون چشم و دل بدان همه خردی