من چشم به زلفت نکنم باز که ترسم

چون قبضه شمشیر علی درکف قنبر

بر چهره تو طره مشکین تو گویی

استاده بلال حبشی پیش پیمبر

چشمم چو زره پر شود از حلقه و چنبر

گیسوی تو بر قامت رعنای تو گویی

ماری سیه آویخته از شاخ صنوبر