مامت بود آن شمسه ایوان جلالت

همچون پری از دیده نهان گردد دفتر

انصاف ده امروز به غیر از تو که دارد

مهتاب به پیراهن و خورشید به معجر

کز بدر رخش جای عرق می چکد اختر

وز بس که بر او عفت او پرده کشیدست

عاجز بود از مدحت او وهم سخنور