شود مست از می خون مخالف شاهد تیغت

حجاب رخ کندگاهی ز عصمت گوشه معجر

گریزد در تو دوران از جفای آسمان چونان

که طفل خردسال از جور اقران جانب مادر

بدان آیین که رند باده خوار از باده احمر

ثبات خصم در میدان رزمت بیش از آن نبود

که مرغ پخته بر خوان و سپند خام در مجمر