گلی برفت که ناید به صد بهار دگر

به هر بهارکل از زیرکل برآرد سر

گلی برفت کز امروز تا به دامن حشر

گلاب اوست که جاری بود ز دیده تر

گلی برفت که با آنکه غنچه بود هنوز