برفت از صدف خاک گوهری بیرون

چه شعله بود که ناجسته گشت خاکستر

چرا چو نجم سحر نادمیده کرد غروب

چرا چو صبح دوم نارسیده کرد سفر

که خلق را صدف دیده گشت پرگوهر

فتاد از فلک مجد اختری به زمین

که جان خلق از آن اخترست پر اخگر