به هر دو حال جهان را نمود زیر و زبر

رخش کبود شد از سیلی اجل عجبست

که گل بنفشه شود یا که لاله نیلوفر

به وقت زندگی ا ز حسن و وقت مرگ از غم

گمان برم که جهان را خدا عقوبت کرد

چراکه هجر وی از هر عقوبتیست بتر

گشاده بود رخش بر جهان دری ز بهشت