دریغ بود که بر تخته افتدت پیکر

پدر هنوزت طوق کمر نساخته بود

که دست مرگت شد طوق و طاق گور کمر

به جای آنکه به تخت جلال بنشینی

به جای آنکه کنندت به بر لباس حریر

دریغ بود ز بردت کفن کنند به بر

به جای آنکه نهی سر فراز بالش زر